Bauman zasadniczo nie używa terminu postmodernizm, który niesie z sobą ryzykowny krok zawężenia znaczeń (zwłaszcza na polskim gruncie, pomimo tego nie tylko). Zamiast tego stosuje terminy ponowoczesność (postmodernity), późna nowoczesność czy płynna nowoczesność. Oznaczają one z grubsza to samo, lub epokę w środku której żyjemy plus jej filozofię. Generalnie daje się ułowić wzrokiem następującą tendencję: we wcześniejszych pracach dominował upływ ponowoczesność, dwójka następne zaczynają wypierać go w środku późniejszych pracach. W gruncie rzeczy zależy to też w środku niemałym stopniu od momentu tego, o czym jasno w środku danym momencie Bauman pisze – oznacza to podkreśla, co naszą epokę różni odkąd nowoczesności, to znaczy tropi wątki, które są wewnątrz przeświadczony procedura kontynuacją nowoczesności; są to skoro dwójka równoległe wymiary współczesnej kultury.
Podobnie nie stosuje poniekąd terminu modernizm na sprawa terminu nowoczesność (modernity), jako że modernizm przypadkiem być, znów zwłaszcza do wnętrza Polsce, rozumiany w środku wąskim sensie "wysokiego modernizmu" czy epoki dynamicznego rozwoju "izmów" drugiej połowy XIX również początku XX wieku, podczas gdy na razie pan ma na myśli szerszą, "wielką epokę", w środku rozumieniu filozofii postmodernizmu, czy tę, która obejmuje koleje życia Zachodu co w żadnym razie od momentu czasu epoki oświecenia, oraz w ten sposób w rzeczy samej odkąd XVI wieku.